دوستانه ها
. . . . . . . آری که چه بی رحمانه آمده است که بماند برای همیشه . . . . . . . . . . . . . . . . . . . غم تو در دل من. . . . . . . . . . . .




بـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـه بعضـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـيا

بـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًاس گـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــفت

عـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍزيزكم حـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍالا

كـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًه داري ميـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـري

تـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍا روزهـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـايت را

بـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًدون مـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــن

سـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـر كنـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًي؛بـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًر

سـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍرِ دو راهـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍي

كـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـه رسيـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًدي

بپـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًچ بـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًه

چـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًپ ،بـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًه

جهـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـنم ختـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًم

ميشـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍه

هـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًـٍـٍـٍـٍــٍـٍـًـًـًه

 

 

 




چهارشنبه 30 دی 1394
:: 19:04 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

 
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران