دوستانه ها
. . . . . . . آری که چه بی رحمانه آمده است که بماند برای همیشه . . . . . . . . . . . . . . . . . . . غم تو در دل من. . . . . . . . . . . .




فروغ فرخزاد

 

ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩ

ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺁﺳﺎﻧﯽ ..

ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ

ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺴﺘﻢ

ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺮﮒ ﺩﺭﺧﺖ

ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﯼ ﻃﺮﺑﻨﺎﮎ ﭼﻤﻦ

ﻋﺎﺷﻖ ﺭﻗﺺ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺩﺭﺑﺎﺩ

ﻋﺎﺷﻖ ﮔﻨﺪﻡ ﺷﺎﺩ !

ﺁﺭﯼ

ﻣﯿﺘﻮﺍﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩ

ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ ﻭﻟﯽ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ

ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﺭﺥ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻧﮕﺎﺭ !

ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﻠﻮﺗﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﯾﺎﺭ !

ﯾﺎﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺍﺟﻪ، 

ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺑﻮﺱ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ !

ﻣﻦ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﯿﺴﺖ

ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﮔﻮﯾﻨﺪ ..

ﻣﻦ ﻧﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﻧﻪ ﻧﮕﺎﺭﯼ ﻧﻪ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﻡ …

ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﻣﺎ ﻣﻦ،

ﺑﺎﺗﻤﺎﻡ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﻔﻬﻤﻢ !

 

ﻋﺸﻖ ﯾﻌﻨﯽ ﺭﻧﮓ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺍﻧﺎﺭ ...




یکشنبه 08 آذر 1394
:: 10:46 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

ﭼﻮﺏ ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺧﺪﺍ ﻧﺎﻣﺮﺋﯿﺴﺖ!

ﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯿﻔﻬﻤﺪ، ﻧﻪ ﺻﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ !

ﯾﮏ ﺷﺒﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ 

ﺧﺎﻃﺮﺕ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ...

ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﺑﻐﺾ ﻧﻔﺴﺖ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ

ﺧﺎﻃﺮﺕ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ...

ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﯿﺼﺎﻝ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﻤﯿﺮﺩ

ﺧﺎﻃﺮﺕ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ...

ﮐﻪ ﺷﺒﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ ...

ﺑﺎﻋﺚ ﻭ ﺑﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﺑﻐﺾ ﺷﺪﯼ، ﻭ ﺩﻟﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﯼ ...

ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﯼ ﺑﻐﺾ، ﭘﺎﭘﯽ ﺍﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺷﺒﯽ ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﻧﻔﺴﺖ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺎﻻﺟﺒﺎﺭ!

ﻫﺮ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺻﺪ ﺑﺎﺭ ﻣﺤﺾ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺭﺍﻩ ﻧﻔﺴﺖ ﺑﻐﺾ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﮑﻨﯽ ...

ﺁﺭﯼ ﺍﯾﻦ ﭼﻮﺏ ﺧﺪﺍﺳﺖ ...




یکشنبه 08 آذر 1394
:: 10:43 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

بعد مرگم همه را مست کنید از می ناب..

باده نوشید فراوان همگی مست و خراب..

بهر آمرزش من ، میکده خیرات کنید..

بهر آرامش من غسل دهیدم به شراب..

 

شب ختمم نه کسان جامه خود را بدرند..

نه نماز و روزه ی قضا ز ملا بخرند..

واعظ و قاری و مداح ورودش ممنوع..

مرده شور ِهمه مرده خوران را ببرند..

 

جمله سیمین بدنان رقص کنان ناز کنند..

حیف زیبایشان است لچک باز کنند..

همه اموال مرا میکده ﻫﺎ ﺑﺎﺯ ﻛﻨﻴﺪ..

آنقدر مست نماﻳﻴﺪ که پرواز ﻛﻨﻴﺪ..

 

وحشی بافقی




یکشنبه 08 آذر 1394
:: 10:42 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

خـــــدایا !!

 

من همـــــونیم ڪہ شبا با تنهاییـــــم سرگرم میشــــــــــم تا خوابــــــــــم ببره

 

 شناخـــــتے یا اصـــــل بدم

 

هه




شنبه 07 آذر 1394
:: 11:50 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

.به شيرين گفتند: از "فرهادت" چه خبر؟...

.

.

.

.

.

.

.

.

گفت: هیس!...

 

من با "خسرو" شمالم..!




شنبه 07 آذر 1394
:: 11:42 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

دیر کردی نازنینم کم کم آذر میرسد

عمر آبان ماه هم دارد به آخر میرسد

 

فرصت از کف میرود، امروز و فردا تا به کی؟

فصل عشق و عاشقی هم عاقبت سر میرسد

 

برگهای دفتر پاییز سرخ و زرد شد

آخرین برگ سفیدِ کهنه دفتر میرسد

 

زودتر برگرد تا وقتی بجا مانده هنوز

میرود پاییزِ عاشق، فصل دیگر میرسد

 

مهر و آبان طی شدند و نوبت آذر رسید

نازنینم زودتر، سرما سراسر میرسد

 

این هوا با عاشقان چندی مدارا میکند

فصل سرما، زوزه ی باد ستمگر میرسد

 

یک نفر با یک خبر ای کاش امشب میرسید

مژده می آورد برخیزید، دلبر میرسد...




شنبه 07 آذر 1394
:: 11:40 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

 

داشتم برگه های دانشجوهامو صحیح میکردم....

یکی از برگه های خالی حواسمو به خودش جلب کرد... 

به هیچ کدام از سوال ها جواب نداده بود. ...

فقط زیر سوال آخر نوشته بود: «نه بابام مریض بوده، نه مامانم، همه صحیح و سالمن شکر خدا. تصادف هم نکردم، خواب هم نموندم، اتفاق بدی هم نیفتاده. دیشب تولد عشقم بود. گفتم سنگ تموم بذارم براش. بعد از ظهر یه دورهمی گرفتیم با بچه ها. بزن و برقص. شام هم بردمش نایب و یه کباب و جوجه ترکیبی زدیم. بعد گفت: بریم دربند؟ پوست دست مون از سرما ترک برداشت ولی می ارزید. مخصوصن باقالی و لبوی داغ چرخی های سر میدون. بعدش بهونه کرد بریم امامزاده صالح دعا کنیم به هم برسیم. رفتیم. دیگه تا ببرمش خونه و خودم برگردم این سر تهرون، ساعت شده بود یک شب. راست و حسینی حالش رو نداشتم درس بخونم. یعنی لای جزوتم باز کردما، اما همش یاد قیافش می افتادم وقتی لبو رو مالیده بود رو پک و پوزش. خنده ام می گرفت و حواسم پرت می شد. یهویی هم خوابم برد. بیهوش شدم انگار. حالا نمره هم ندادی، نده. فدا سرت. یه ترم دیگه آوارت میشم نهایتش. فقط خواستم بدونی که بی اهمیتی و این چیزا نبوده. یه وقت ناراحت نشی.»

چند سال بعد، تو یک دانشگاه دیگر از پشت زد روی شانه ام.گفت:

 «اون بیستی که دادی خیلی چسبید»...

 گفتم: «اگه لای برگه ات یه تیکه لبو می پیچیدی برام بهت صد می دادم بچه.»...

 خندید و دست انداخت دور گردنم. گفت: «بچمون هفت ماهشه استاد. باورت میشه؟» ...

عکسش را از روی گوشیش نشانم داد. خندیدم. 

گفت: «این موهات رو کی سفید کردی؟ این شکلی نبودی که.»...

 نشستم روی نیمکت فلزی و سرد حیاط. نشست کنارم. دلم میخواست براش بگویم که یک شبی هم تولد عشق من بود که خودش نبود، دورهمی نبود، نایب نبود، دربند نبود، امامزاده صالح نبود،...... 

فقط سرد بووود...................

 




شنبه 07 آذر 1394
:: 11:26 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

«

لعـــــــــــنــــــــت بـــه وَقتایے کِہ پَسَم میزَدے اَما مَن باعِشق صِدات میزَدَم

لعـــــــــنــــــــــت بـــه وَقتایے کِہ بایَد غرورَمو حِفظ میکَردَم اَما تَرجیح دادَم رابِطَمونو حِفظ کُنَم

لعـــــــــنــــــــــت بـــه وَقتایے کَہ مَنو اَز قَلبِت بیرون کَردِہ بودے اَما مَن پشت دَر قَلبِت واسہ داشتَنت جون میدادَم

لعـــــــــنــــــــــت بـــه شَبایے کِہ تو بایاد عِشق جَدیدِت میخوابیدے

لعـــــــــنــــــــــت بـــه روزایے کِہ بِخاطِر بودَن باتو دِل عَزیزتَرین کَساے زِندِگیمو شِکستَم

آرہ عِشق مَن

لعـــــــــنـــــــــت بـــه وَقتایے کِہ بایَد میرَفتَم وَلے موندَم

لعـــــــــنـــــــــت بـــه تَمام 

روزا

شَبا 

ساعَتا

دَقیقہ ها

ثانیہ ها

وَحَتے لَحظِہ هایے کِہ سَرگَرمیت بودَم وَلے زِندِگیم بودے

 




شنبه 07 آذر 1394
:: 11:14 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

✘دلتــــــــــو به ادمـــــــاے دورتــــــ خــــــوش نکــــــن✘☞

✘تــــا یکــــــے بهتــــــــر ازتـــــــ رو پیــــــــدا کنــــــن 

میشــــــے مهـــــــره ے سوخـــــــتـــــه




جمعه 24 مهر 1394
:: 10:12 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی

نترس

اگر هم بخواهم از این دیوانه تر نمی شوم

گفته بودم بی تو سخت می گذرد بی انصاف

حرفم را پس میگیرم

بی تو انگار اصلا نمی گذرد!




جمعه 24 مهر 1394
:: 10:02 ::  نويسنده : حمیدرضا زارعی
 
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران