بی تو مهتاب شبی در بغل پنجره مُردم 

و خودم را به غم انگیز ترین درد سپردم 

تو که رفتی و رمیدی و گذشتی و رسیدی 

من به جز حسرت و اندوه ولی سهم نبردم 

و دلت بود از این هجرت پر درد خبردار 

مرگ بادم که فریب تو و لبخند تو خوردم 

وعده کردی که مرا خسته و تنها نرهانی 

من ولی تا صدمين روز به یاد تو شمردم 

باز میگویم و میگویمت ای مرغ مهاجر 

بی تو مهتاب شبی در بغل پنجره مُردم